Yanoon

Vanmiddag werd ik rondgeleid in Yanoon, een gehuchtje aan de rand van de Jordaanvallei. Met slechts 38 inwoners is het één van de kleinste dorpjes in de Westelijke Jordaanoever. De 5 dappere gezinnen in Yanoon hebben de jarenlange vernederingen, het mentaal geweld, het fysiek geweld en de bezetting overleefd en hebben de moed -ondanks dat zij worden omringd door vijandigheid- in hun dorpte blijven wonen.

De families in Yanoon hebben generaties lang in vrede kunnen leven in dit prachtige stukje wereld. Uitkijkend over het uitgestrekte dal hielden zij hun olijfboomgaarden bij, lieten zij hun vee in alle rust grazen en gingen hun kinderen naar school. Dit veranderde toen de bouw van settlements in de West Bank begon. Yanoon bevond zich al snel in het midden van het alsmaar uitbreidende Itamar en de strategische positie die het gehucht inneemt (het is één van de laatste Palestijnse dorpen op de grens van de Jordaanvallei) maakt dat Israël en de kolonisten de families die hier woonachtig zijn het liefste zien vertrekken. Liever gisteren dan vandaag. Dit resulteert in een onleefbare situatie en de acties van kolonisten liegen er niet om. Fysiek en verbaal geweld; het willekeurig in elkaar slaan van boeren die proberen olijven te plukken. Het vergiftigen van de waterput die de enige –en dus schaarse-  bron is van water voor de inwoners van Yanoon en het vernietigen van de elektriciteitsgenerator. Deze strategie blijkt te werken en het is daarom niet gek dat ongeveer 180 mensen hier in de afgelopen 10 jaar zijn vertrokken. Yanoon had ruim 200 inwoners totdat gewapende Joodse kolonisten deze ‘heilige grond van hun voorvaderen’ claimden en dreigden iedereen uit te roeien als ze niet onmiddellijk zouden vertrekken.

Gelukkig pikte de internationale media dit trieste verhaal. Deze aandacht was broodnodig want sinds dat hulporganisaties teams van vrijwilligers aanwezig laten zijn in het dorp is het geweld afgenomen. Ondanks dit gaat de uitbreiding van de settlements gewoon door zodat de inwoners van Yanoon enorm in hun bewegingsvrijheid worden beperkt. De ene heuvel oplopen betekent klappen krijgen van kolonisten. De andere heuvel aflopen en je eigen olijven oogsten betekent kogels om je oren van een militaire basis aan de andere kant van de heuvel. Er zijn jaarlijks nog twee dagen waarop de olijven mogen worden geoogst. De rest van de tijd mogen zij niet op grote gedeeltes van hun eigen grond komen.

Het is een trieste situatie. De kolonisten geloven dat Israël hun heilige land is. Geloven dat dit hun geboorterecht is en zijn vastbesloten hun grond te claimen. Het meest trieste van deze situatie is misschien nog wel dat deze godsdienstgekken worden gesteund door een systeem dat wordt gefinancierd en op zijn beurt weer wordt ondersteund door de Verenigde Staten en Europa. Een nare constatering.

De eerste foto is een impressie van het prachtige uitzicht vanuit Yanoon. De andere twee foto’s werden gemaakt door internationale vrijwilligers in dorp. Op één foto zijn kolonisten te zien die een ‘duik’ nemen in de waterbron van het dorp (een enorme hoeveelheid water ging hierdoor verloren want werd verontreinigd). De andere foto laat zien hoe gewapende kolonisten door het dorp lopen. Je moet je voorstellen dat deze mannen willekeurig spelende kinderen molesteren en om zich heen schieten en ruiten kapot gooien. Het Israëlische leger zou de dorpelingen hiertegen moeten beschermen. Jammer genoeg doet deze ‘beschermingsmacht’ er vaak lang over voordat zij aanwezig is. Deze mannen en jongens komen daarom vaak weg met hun grove overtredingen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s