Tegenstellingen in Jeruzalem, Bethlehem en Hebron.

Uitzicht vanaf het hostel waar we verbleven

Jeruzalem als bakermat van de drie grootste godsdiensten: het Christendom, de Islam en het Jodendom. Het was een gekkenhuis toen ik hier op goede vrijdag rondstruinde. De kruisweg van Jezus aflopen, de olijfberg zien waarvan Jezus naar de hemel zou zijn opgevaren en precies om 15.00 uur aankomen (om die tijd overleed Jezus) op de plek waar Jezus werd gekruisigd en overleed (dat is nu een kerk). Het was mooi om te zien hoe duizenden Christenen de kruisweg naspeelden en zich al biddend op de tombe van Christus stortten. Ik kan niet zeggen dat ik niet werd geraakt door al deze heiligheid. Ik moet ook zeggen dat ik me constant realiseerde dat er in naam van deze drie godsdiensten zo ontzettend veel doden zijn gevallen. Naastenliefde en al die andere prachtige Bijbelse termen lijken soms zo loos wanneer je je in een land bevindt waar de gemeenschappelijke deler van sommige gelovigen hun haat ten aanzien van de andere religie is.

De kruisweg (Via Dolorosa). Na deze te hebben afgelopen liet een groep Christenen dit kruis hier achter en begon het gebed. Met deze weg werd het lijden van Jezus nagebootst.

Na iets meer dan een dag te hebben rondgelopen in Jeruzalem (prachtige stad) zat ik vol met indrukken en was ik blij weer terug te kunnen gaan naar rustig, overzichtelijk en Islamitisch Nablus. Niet voordat ik uiteraard de naar-voren-wiegende-orthodoxe-joden bij de klaagmuur had kunnen aanschouwen. 

Orthodoxe Joden bij de klaagmuur

De tegenstellingen die ik in Jeruzalem tegenkwam kregen een week later een bizar en interessant vervolg toen ik met een aantal vrijwilligers naar Bethlehem ging. Het was een dag vol tegenstellingen. Zo stond ik ‘s ochtends nog op de plek waar het kindje Jezus ter wereld kwam, ‘s middags spraken wij met een Palestijnse jongen die zijn olijfbomenvelden zag verdwijnen toen de Israëlische muur in 2009 werd gebouwd. In het proces en de protesten tegen de muur werd hij overreden door een bulldozer. Ondanks alles kwam hij er goed vanaf. Hij is voor de rest van zijn leven mank en kan nog slechts kijken naar de velden waarin hij een paar jaar geleden nog speelde en olijven plukte. De dag werd afgesloten met het nuttigen van verschillende biertjes in de tattooshop van een hedonistische Palestijnse christen die de bezetting op een andere manier zag. Deze man had uiteraard meer moeilijkheden door zijn Palestijnse uiterlijke kenmerken maar had verder weinig last van de restricties die worden opgelegd aan Palestijnen. Het was interessant en verhelderend om te zien hoe iemand die zo hedonistisch en zonder zorgen zijn leven leidt blijkbaar ook te vinden is in de West Bank.

Palestijnse jongen legt uit hoe hij bijna al zijn land verloor door de Israëlische muur en bovendien kreupel raakte bij de protesten ertegen

Muur zigzagt door het landschap

Na Bethlehem vertrokken we naar Hebron. Een plaats in het zuiden van de Westelijke Jordaanoever. Hebron is een verhaal apart. De demografische kenmerken van de stad alleen al verraden een bizarre werkelijkheid. Ongeveer 35000 inwoners, overwegend moslim. 400-450 Joodse Kolonisten die een groot deel van de oude stad hebben opgeëist. 3000 Israëlische militairen die in moeten staan voor de veiligheid van deze kolonistenfamilies. Het is een bizarre werkelijkheid die alleen recht aan wordt gedaan door de foto’s die ik kon maken (wat soms ingewikkeld was door de militaire presentie, foto’s worden niet gewaardeerd).

Hekwerken boven de oude stad moeten ervoor zorgen dat de Palestijnse inwoners van Hebron niet worden bekogeld met afval en stenen. De kolonisten-nederzetting bevindt zich namelijk boven dit gedeelte van de stad waardoor de inwoners onder de constante en vernederende dreiging leven van het bekogeld worden met vieze luiers en (kleine) rotsblokken

Voormalig Palestijnse winkels in de oude stad. Dit gedeelte werd door het Israëlische leger gesloten en tot kolonistengebied verklaard. De Palestijnse winkeleigenaars verloren hiermee hun bron van inkomsten. Momenteel woont/werkt hier niemand. Een spookstad.

Kapotgeschoten watertanks (zie kogelgaten onderin). Ook in Hebron is er een schrijnend watertekort. De Palestijnse families moeten het met dergelijke watertanks doen. De Joodse kolonisten die zich in Hebron hebben gevestigd schieten deze tanks uit frustratie kapot. Boodschap: de Palestijnen moeten vertrekken uit hun heilige land

Het was een interessant weekend waarin ik veel heb geleerd. Bezetting is niet voor iedereen hetzelfde. De schrijnende gevallen verliezen, raken gefrustreerd en blijven berooid achter. Doodzonde dat veel acties plaatsvinden in de naam van God, JHWH en Allah. Die zullen zich wel kapotschamen daarboven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s