Speech: een slachtoffer van de Israëlische bezetting

Onderstaande speech is van activist Bassem Tamimi. Hij wordt aangeklaagd vanwege het organiseren van protesten in Nabi Saleh (een dorpje in de Westelijke Jordaanoever). De militaire rechter liet hem –jammer genoeg-  zijn speech niet volledig afmaken. Ik heb de speech vertaald want zijn verhaal is aangrijpend en waar. Een verhaal en een droom. Recht uit het hart van een slachtoffer van de Israëlische bezetting.

“Edelachtbare,

Ik houd deze speech vanwege mijn geloof in vrede, gerechtigheid, vrijheid, het recht om in waardigheid te leven en vanuit mijn respect voor de vrijheid van meningsuiting op plaatsen waar gerechtigheid ontbreekt.

Altijd wanneer ik word voorgeleid voor uw rechtbank word ik nerveus en bang. Achttien jaar geleden werd mijn zus, in een rechtbank precies als deze, vermoord. Gedurende mijn leven ben ik negen keer gevangen gezet, gedurende een totale periode van 3 jaar. Dit ondanks dat ik nog nooit ben aangeklaagd of veroordeeld. Gedurende die gevangenschap ben ik verlamd geraakt door marteling van uw ondervragers. Mijn vrouw werd vastgezet, mijn kinderen werden verwond, mijn land werd gestolen door kolonisten en nu staat mijn huis op de lijst om te worden gebulldozerd.

Ik werd geboren toen de bezetting begon en heb al die jaren geleefd onder de onmenselijke omstandigheden, ongelijkheid, racisme en het gebrek aan vrijheid die daarmee samenhangen. Ondanks deze omstandigheden ben ik nooit van mijn geloof in menselijke waarden en de behoefte aan vrede afgestapt. Het lijden dat onderdrukking met zich meebracht heeft mijn hart niet gevuld met haat tegenover anderen, ook voel ik geen wraakgevoelens. Integendeel, ze hebben mijn geloof in vrede en het gezamenlijk opstaan tegen onmenselijkheid en bezetting slechts versterkt.

Internationaal recht garandeert het recht op weerstand tegen bezetting. Dat heb ik gedaan, ik heb geweldloze protesten georganiseerd tegen de bezetting, tegen aanvallen van kolonisten en tegen de diefstal van meer dan de helft van de land van mijn dorp. Daar waar de graven van mijn voorouders al eeuwenlang liggen.

Ik organiseerde deze geweldloze protesten om ons land en onze mensen te verdedigen. Ik weet niet of deze protesten ingaan tegen de wetten van uw bezetting. Deze wetten zijn niet toepasbaar op mij en hebben voor mij geen enkele betekenis. Deze wetten zijn vastgesteld door de autoriteiten van een bezetter en deze weiger ik te aanvaarden of te erkennen.

Ondanks dat u claimt dat u de enige democratie bent van het Midden-Oosten probeert u mij te veroordelen op basis van militaire wetten die niet legitiem zijn. Deze wetten zijn opgelegd door een bezetter die mij niet representeert en die ik niet heb gekozen. Ik word aangeklaagd voor het organiseren van vreedzame protesten die geen militaire aspecten bezitten en volgens internationaal recht volstrekt legaal zijn.

Wij hebben het recht onze weerzin ten aanzien van de bezetting, in al zijn vormen, te uiten; het recht om  onze vrijheid en waardigheid te verdedigen en het recht om gerechtigheid en vrede in ons land, voor de veiligheid en toekomst van onze kinderen na te streven.

De vreedzame aard van onze acties zal de kilte en donkerte van deze bezetting wegvagen waarna de decennialange bezetting zal eindigen.

Deze acties zullen het ware gezicht van bezetting tonen. Het ware gezicht waarbij soldaten hun wapens richten op een vrouw die naar haar velden of een checkpoint wandelt; hun wapens richten op een kind dat wil drinken uit de waterbron van zijn grootouders. Het zal laten zien dat bezetting betekent dat soldaten hun geweren richten op een man die de schaduw van een olijfboom opzoekt, een olijfboom  die werd verbrand door kolonisten.

We hebben geprobeerd  die kolonisten te stoppen. Zij weigeren het besluit van uw rechtbank –het gebod tot acceptatie van Palestijns land- te respecteren en de door hun geplaatste hekken weg te halen. Iedere keer dat wij proberen de kolonisten van dat besluit te overtuigen worden we aangevallen alsof het hun land is.

Onze demonstraties zijn een protest tegen deze onrechtvaardigheid. We werken samen en lopen hand in hand met Israëlische en internationale activisten die, net zoals wij, geloven dat iedereen in vrede zou moeten samenleven en niet hebben gekozen voor de bezetting. Ik weet niet welke wetten worden geïmplementeerd door generaals die worden geleid door angst en onzekerheid, ik weet ook niet wat zij vinden van demonstraties door vrouwen, kinderen en oude mannen die slechts olijftakken dragen waarmee zij vrede symboliseren.

Maar ik weet wat recht en gerechtigheid betekenen. Diefstal van land en het verbranden van andermans bezit is niet juist. Gewelddadige repressie van onze demonstraties en protesten zijn ook onjuist. Het is oneerlijk te worden berecht op basis van wetten die ons worden opgelegd. Ik weet dat ik in mijn recht sta en ik weet dat mijn acties gerechtigd zijn.

De militaire rechtbank klaagt mij aan vanwege het ophitsen van jongens die stenen gooiden naar soldaten. Dat heb ik niet gedaan en dat ontken ik. Die demonstranten werden opgehitst door geweervuur, de bulldozers die hun land vernielden, de geur van traangas en de rook die uit hun brandende huizen kwam. Ik heb niemand opgehitst stenen te gooien maar ik ben niet verantwoordelijk voor de veiligheid van uw soldaten die mijn dorp binnenvallen, mijn mensen aanvallen met al hun dodelijke en terroristische wapens die zij bij zich dragen.

De demonstraties die ik organiseer hebben een positieve invloed op mijn geloof, ze zorgen ervoor dat ik in aanraking kom met mensen die geloven in vrede en mijn zucht naar vrijheid delen. Deze vrijheidsstrijders demonstreren samen met ons, hand in hand, tegen onze gemeenschappelijke vijand: de bezetting. Zij zijn vrienden geworden. Als broers en zussen. Wij vechten samen voor een betere toekomst voor onze kinderen.

Als ik word vrijgesproken door de rechter, geloof ik dan dat het recht zegeviert in uw rechtbank? Hoeveel recht er ook zal worden gesproken en ondanks al uw racistische en onmenselijke acties en bezetting, wij zullen blijven geloven in vrede, gerechtigheid en menselijke waarden.  Wij zullen onze kinderen blijven opvoeden met de mogelijkheid lief te hebben en mensen niet te discrimineren op basis van ras, religie of afkomst. Daarmee respecteren wij de ware boodschap van Vredesboodschapper Jezus Christus die ons gebood onze vijand lief te hebben.

Met liefde en gerechtheid zal de vrede er komen en kan een toekomst worden gebouwd.”

Voor de originele -Engelse- versie van de speech zie: http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=394300

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s