Een Palestijnse lente?

Ik lees over een mogelijke Palestijnse lente en de protesten van de Palestijnse bevolking tegen de Palestijnse Autoriteit (PA). De onvrede over de PA is al jaren aan de gang. Ook tijdens het bewind van Yasser Arafat (die overleed in 2004) waren er sterke tegenstemmen wanneer het ging om de massale corruptie (Arafat had daar ook een handje van…hij sluisde miljoenen weg die op bankrekeningen voor zijn familie terechtkwamen); het slecht besteden van alle hulpgelden die uit derde landen komen. Steeds vaker ventileren mensen deze onvrede in de vorm van protesten tegen de Palestijnse Autoriteit. De redenen zijn duidelijk: ongeveer 20% van alle mensen op de Westelijke Jordaanoever is werkeloos; de prijzen blijven stijgen.

Deze ontwikkelingen zijn positief voor de andere machtsfactor in de Palestijnse gebieden…Hamas. Zij wonnen de Palestijnse verkiezingen in 2006 en vormen de legitieme regering in de Gazastrook (ongeveer 1,5 miljoen Palestijnen…vs. 2,5 miljoen in de Westelijke Jordaanoever) en zijn in een strijd (en onderhandelingen) verwikkeld met de PA. Doel is: het vormen van een eenheidsregering voor alle Palestijnen. Dit is al jaren aan de gang maar lijkt niet te vlotten…resultaat van deze verdeeldheid is dat er geen sterk blok kan worden gevormd wanneer het bijvoorbeeld gaat om de te vormen Palestijnse staat.

Waarom lukt het niet deze eenheidsregering te vormen? Een aantal belangrijke punten zijn hier van belang:

– de PA staat een seculiere Palestijnse maatschappij voor; Hamas doelt op een staat die is ingericht op basis van de Islam. Dit is een knelpunt.

– de PA heeft diplomatieke banden met veel Westerse landen (onder andere Nederland); Hamas wordt gezien en bestempeld als terroristische organisatie (door de EU en de VS op lijst van terroristische organisaties gezet).

Een belangrijke (politieke) consequentie van een mogelijke eenwording is dat de PA ook diplomatieke overeenkomsten heeft gesloten met Israël (een belangrijk moment hierin waren de Oslo-akkoorden van 1993, toen werd Israël erkend), Hamas erkent Israël nog altijd niet en kan dus -in het geval dat er een eenheidsregering zou worden gevormd- niet per definitie deze overeenkomsten als ‘geldig’ opnemen. Dat zou indruisen tegen het handvest van Hamas. Dit lijken erg onveranderbare tegenstellingen. Hamas erkent Israël niet, wil geen vrede en kan dus geen eenheid vormen met een partij die dat wel wil.

Toch ligt het genuanceerder, er zijn vele uitspraken te noemen waarin Hamas officials zich bereid hebben getoond Israël te erkennen (natuurlijk, er zijn ook veel uitspraken waarin slechts wordt gesproken over: ‘weg met de Joden’, Israël is onze vijand en we rusten niet totdat het Zionistische project is uitgeroeid…helemaal waar), juist deze gematigde krachten binnen Hamas dienen te worden aangesproken. Daarbij is het afsluiten van de Gazastrook een humanitaire ramp (zo bestempeld door verschillende -internationaal erkende-  organisaties, Amnesty; Human Rights Watch, B’tselem), je kunt je voorstellen dat het voor de radicale groepen binnen Hamas dan gemakkelijker is steun te vinden wanneer de Palestijnse bevolking in de Gazastrook geen kant op kan. Wanneer dat zou ophouden, zonder daarbij een veiligheidsgevaar voor Israël te vormen..dat is een zeer terechte overweging, zouden die gematigde krachten binnen Hamas en de Gazastrook aan draagvlak winnen binnen het Palestijnse volk.

Ik zie deze onderlinge verdeeldheid als een essentieel punt in de huidige impasse. Veel mensen zullen roepen dat Israël de motor is achter de verdeeldheid, dat de Israëlische verdeel- en heers politiek zijn vruchten afwerpt. Dat is misschien zo, Israël is misschien gebaat bij de status quo en zal die verdeeldheid stiekem slechts toejuichen. Toch liggen de zaken genuanceerder en zie ik zelfreflectie, en dat geldt ook voor het rigide Israëlisch beleid, als de sleutel tot verandering van de impasse. Het is daarom tijd, en dat vind ik een zeer positieve ontwikkeling, dat de Palestijnen in de spiegel gaan kijken. Protesten tegen een hypocriete en corrupte autoriteit en protesten tegen de verdeeldheid onder de Palestijnen zouden wat mij betreft moeten leiden tot een meer kritische en sterke Palestijnse eenheid. Laat maar komen die Palestijnse lente! Alleen dan is er mogelijkheid tot vrede. Als je de wereld wilt veranderen, begin eerst bij jezelf….dat gaat ook hier op!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s